BlogOkolica i atrakcje

Grzybobranie na Mazurach: kiedy, gdzie i jak zbierać grzyby bezpiecznie

Sezon na grzyby miesiąc po miesiącu, bory Puszczy Piskiej, przepisy w lesie i rezerwaty, muchomor sromotnikowy i trujące sobowtóry, grzyboznawca w sanepidzie, a do tego kurki z patelni, kanie i suszenie prawdziwków w domku.

16 min czytaniaAgata Kiśluk

Grzybobranie to jedna z najpiękniejszych mazurskich tradycji: mgła w sosnowym borze, mech pod stopami i kosz, który z każdą godziną robi się cięższy. Podpowiadamy, kiedy jechać na grzyby na Mazury, gdzie ich szukać wokół Mikołajek, co mówią przepisy, jak nie pomylić grzyba jadalnego z trującym i co ugotować po powrocie z lasu.

Prowadzimy domki w Faszczach, 5 km od Mikołajek. Od końca lata coraz więcej gości przyjeżdża do nas nie tylko nad jezioro, ale też do lasu: z koszykami w bagażniku i nadzieją na prawdziwki. Często pytają nas, dokąd jechać, czy w lesie wszędzie wolno zbierać i jak sprawdzić, czy grzyb na pewno jest jadalny.

Zebraliśmy więc w jednym miejscu wszystko, co warto wiedzieć przed grzybobraniem na Mazurach. Nie jesteśmy grzyboznawcami i nie zastąpimy atlasu ani porady w sanepidzie, ale podpowiemy, od czego zacząć, na co uważać i jak spędzić udany grzybowy dzień.

Rozdział 01

Kiedy na grzyby sezon miesiąc po miesiącu

Na Mazurach grzyby rosną od lata do późnej jesieni. O tym, czy kosz będzie pełny, decyduje jednak bardziej pogoda niż kalendarz.

Grzyby to owocniki grzybni, która przez cały rok żyje w glebie i ściółce. Żeby wydała owocniki, potrzebuje wilgoci i ciepła. Najlepiej rosną więc kilka dni po obfitym, ciepłym deszczu, kiedy w nocy jest jeszcze powyżej kilku stopni. Po suchym, upalnym tygodniu nawet najlepszy bór bywa pusty.

Na Mazurach sezon zaczyna się zwykle latem od kurek. Szczyt przypada na wrzesień, kiedy w borach rosną prawdziwki, podgrzybki i koźlarze, a na skrajach lasów kanie. W październiku króluje podgrzybek, a na pniach pojawiają się kępy opieniek. Sezon kończą dopiero pierwsze mocniejsze przymrozki, czasem dopiero w listopadzie.

Jeśli planujecie wyjazd specjalnie na grzyby, śledźcie pogodę i mapy opadów na kilka dni przed przyjazdem. Doświadczeni grzybiarze mówią, że prawdziwki wychodzą mniej więcej tydzień po dobrym deszczu. Najlepiej mieć w zapasie dzień lub dwa, żeby wybrać ten właściwy poranek.

Leśna ścieżka przykryta jesiennymi liśćmi wśród wysokich drzew
Jesień w lesie
  1. 01

    Czerwiec i lipiec

    Po ciepłych deszczach w borach pojawiają się pierwsze kurki, a w lepsze lata także pierwsze prawdziwki.

    Najczęściejkurki

  2. 02

    Sierpień

    Zaczyna się prawdziwy sezon. Kurki, koźlarze, prawdziwki i pierwsze kanie na skrajach lasów.

    Najczęściejprawdziwki

  3. 03

    Wrzesień

    Zwykle najlepszy miesiąc. W borach rosną podgrzybki, w lasach mieszanych prawdziwki i kanie.

    Najczęściejpodgrzybki i kanie

  4. 04

    Październik

    Podgrzybki, maślaki i opieńki na pniach. Sezon kończą dopiero pierwsze mocniejsze przymrozki.

    Najczęściejpodgrzybki i opieńki

Rozdział 02

Gdzie szukać bory, brzeziny i Puszcza Piska

Każdy grzyb ma swoje ulubione drzewa. Kto wie, pod czym szukać, wraca z pełnym koszem, nawet jeśli nie zna lasu.

Okolice Mikołajek to kraina lasów i jezior. Na południe od miasta zaczyna się Puszcza Piska, jeden z największych kompleksów leśnych w Polsce. Przeważają w niej bory sosnowe, a w dolinach rzek i nad jeziorami rosną też lasy mieszane z dębami, brzozami i świerkami. Więcej o samej puszczy piszemy w artykule Puszcza Piska.

W suchych, jasnych borach sosnowych z mchem i borówkami szukajcie podgrzybków, prawdziwków i kurek. Pod brzozami rosną koźlarze, pod osikami koźlarze czerwone, a w młodszych sosnowych lasach maślaki. Kanie lubią światło, więc znajdziecie je na skrajach lasów, polanach i przy leśnych drogach. Opieńki rosną kępami na pniach i korzeniach drzew, najczęściej jesienią.

Nie musicie jechać daleko. Lasy państwowe otaczają całą okolicę, a do wielu dojedziecie z domków w kilka lub kilkanaście minut. Zostawcie samochód na leśnym parkingu albo przy drodze publicznej i dalej idźcie pieszo. Na rowerze też łatwo dotrzeć do lasu, a trasy w okolicy opisujemy w artykule Trasy rowerowe wokół Mikołajek.

Wiklinowy koszyk z grzybami na ściółce pod gałęziami świerka
Koszyk w lesie
  • Bór sosnowy

    Podgrzybki, prawdziwki, kurki i maślaki.

  • Brzozy i osiki

    Koźlarze, czyli babki i czerwone łebki.

  • Skraj lasu

    Kanie na polanach i przy drogach.

  • Pnie drzew

    Kępy opieniek, najczęściej jesienią.

Rozdział 03

Co wolno, a czego nie: przepisy w lesie

W polskich lasach państwowych grzyby zbiera się za darmo i bez pozwolenia. Jest jednak kilka miejsc i zasad, o których trzeba pamiętać.

Lasy Państwowe udostępniają lasy do zbierania grzybów na własne potrzeby. Nie trzeba nic kupować ani nigdzie się zgłaszać. Nie wolno jednak zbierać grzybów w rezerwatach przyrody, a w okolicy Mikołajek jest ich sporo: między innymi Jezioro Łuknajno, Krutynia Dolna i Zakręt. Granice rezerwatów oznaczają tablice z godłem i napisem „rezerwat przyrody”.

Do części lasu nie wolno nawet wchodzić. Stały zakaz wstępu obejmuje uprawy leśne, czyli młode drzewka do 4 metrów wysokości, a także ostoje zwierząt, źródliska rzek i potoków, drzewostany nasienne, powierzchnie doświadczalne i tereny zagrożone erozją. Nadleśniczy może też wprowadzić okresowy zakaz wstępu, najczęściej przy dużym zagrożeniu pożarowym albo po wichurze, kiedy w lesie leżą powalone drzewa.

Pod ochroną jest w Polsce ponad 300 gatunków grzybów. Ich zbierać nie wolno nigdzie, także poza rezerwatami. Ustawa o lasach zabrania też niszczenia grzybów i grzybni, czyli kopania w ściółce i kopania grzybów niejadalnych, wjeżdżania do lasu samochodem poza drogami publicznymi oraz rozpalania ognia poza wyznaczonymi miejscami.

Rozdział 04

Grzyby, które zbiera się na Mazurach

Mazurskie lasy słyną z prawdziwków, podgrzybków i kurek. Początkującym najłatwiej zacząć od grzybów rurkowych.

Prawdziwek, czyli borowik szlachetny, to król grzybobrania. Ma brązowy kapelusz, gruby, jasny trzon z delikatną siateczką i białawe, z wiekiem żółtozielone rurki. Po przekrojeniu miąższ zostaje biały. Rośnie w borach sosnowych i lasach mieszanych, często pod sosnami, świerkami, dębami i bukami.

Podgrzybek brunatny to najczęstszy grzyb w koszach mazurskich grzybiarzy. Ma ciemnobrązowy, w wilgotną pogodę lekko lepki kapelusz i żółte rurki, które po naciśnięciu sinieją. To sinienie jest u niego normalne i nie oznacza, że grzyb jest trujący. Koźlarze łatwo poznać po szorstkim trzonie pokrytym ciemnymi łuseczkami. Babka rośnie pod brzozami, czerwony koźlarz z pomarańczowym kapeluszem pod osikami.

Kurki, czyli pieprzniki jadalne, są żółte jak żółtko i pachną lekko morelą. Rosną gromadkami w mchu, w jasnych borach i lasach mieszanych, często już od lata. Kanie, czyli czubajki kanie, mają ogromne, płaskie kapelusze, nawet wielkości talerza, a do tego są jednymi z najsmaczniejszych grzybów. Jest jednak jedno „ale”, o którym piszemy w następnym rozdziale.

Stos świeżo zebranych kurek z widocznymi listewkami pod kapeluszami
Kurki

Rozdział 05

Trujące sobowtóry i muchomor sromotnikowy

Wiele jadalnych grzybów ma trujących sobowtórów. Najgroźniejszy z nich, muchomor sromotnikowy, rośnie także w mazurskich lasach.

Muchomor sromotnikowy odpowiada za większość śmiertelnych zatruć grzybami w Polsce. Jego toksyny nie znikają po gotowaniu, smażeniu, suszeniu ani mrożeniu, a do groźnego zatrucia może wystarczyć jeden owocnik. Rośnie w lasach liściastych i mieszanych, najczęściej pod dębami, bukami i brzozami, od lata do jesieni.

Jak go poznać? Kapelusz jest oliwkowozielony, żółtawozielony, a czasem prawie biały. Blaszki pod kapeluszem są zawsze białe, nigdy różowe ani brązowe. Na trzonie ma biały, zwisający pierścień, a u nasady bulwę otoczoną błoniastą pochwą. Bulwa często tkwi w ściółce, dlatego grzybów blaszkowych nigdy nie ucinajcie nożem tuż nad ziemią, tylko wykręćcie je w całości.

Młodego muchomora z zamkniętym kapeluszem najłatwiej pomylić z młodą kanią, ale bywa też mylony z gąskami i gołąbkami o zielonkawych kapeluszach. Dlatego wiele osób zbiera tylko dorosłe kanie z rozpostartym kapeluszem, a młodych „pałeczek” nie rusza wcale. Czerwony muchomor z białymi kropkami jest dużo łatwiejszy do rozpoznania, ale też jest trujący i lepiej podziwiać go tylko na zdjęciach.

Dwa muchomory sromotnikowe na liściach, widać białe blaszki, pierścień i bulwę u nasady
Muchomor sromotnikowy
Fot. Holger Krisp · CC BY 3.0
Kanie z dużymi, łuskowatymi kapeluszami w lesie
Kanie
  1. 01

    Kania

    Ma pierścień, który da się przesunąć po trzonie, i trzon w brązowe zygzaki. Młodą kanię z zamkniętym kapeluszem łatwo pomylić z muchomorem.

    Uwaga namuchomora sromotnikowego

  2. 02

    Kurka

    Pod kapeluszem ma grube, rozwidlone listewki, które zbiegają na trzon, a nie cienkie blaszki. Miąższ jest jasny i jędrny.

    Uwaga nalisówkę pomarańczową

  3. 03

    Prawdziwek

    Ma białawe, z wiekiem żółtozielone rurki i jasną siateczkę na trzonie. Sobowtór ma rurki różowawe, ciemną siateczkę i gorzki smak.

    Uwaga nagoryczaka żółciowego

  4. 04

    Opieńka

    Rośnie kępami na pniach, ma błoniasty pierścień i jasne blaszki. Trujący sobowtór ma siarkowożółty kapelusz i zielonkawe blaszki.

    Uwaga namaślankę wiązkową

Rozdział 06

Zasady bezpiecznego grzybobrania

Najważniejsza zasada grzybiarza jest prosta: zbieramy tylko te grzyby, które znamy na pewno. Reszta wynika z niej sama.

Nie wystarczy, że grzyb „wygląda jak” prawdziwek albo kania. Jeśli macie choć cień wątpliwości, zostawcie go w lesie. Nie próbujcie grzybów na surowo, nie sprawdzajcie ich „na srebrną łyżeczkę” ani „na cebulę”, bo te domowe sposoby nic nie mówią o trujących grzybach. Nie polegajcie też tylko na aplikacjach, które rozpoznają grzyby ze zdjęcia: potrafią się pomylić, a pomyłka może kosztować zdrowie.

Początkującym najbezpieczniej zbierać grzyby rurkowe, czyli te, które pod kapeluszem mają gąbkę z rurek, a nie blaszki. Wśród nich też są niejadalne gatunki, na przykład bardzo gorzki goryczak, ale najgroźniejsze trujące grzyby w naszych lasach mają blaszki. Grzyby blaszkowe, poza kurkami, które dobrze znacie, zostawcie bardziej doświadczonym.

Zbierajcie grzyby jędrne i zdrowe. Bardzo młode trudno rozpoznać, a stare, rozmiękłe i robaczywe szybko się psują i mogą zaszkodzić. Grzyby noście w przewiewnym koszyku, nie w foliowej torbie, w której zaparzają się i psują w ciągu kilku godzin. Po zebraniu przykryjcie miejsce ściółką, żeby nie wysychała grzybnia.

Czerwony muchomor z białymi kropkami wśród brązowych liści
Muchomor czerwony
  • Tylko pewne

    Przy wątpliwościach grzyb zostaje w lesie.

  • W całości

    Blaszkowe wykręcamy razem z nasadą.

  • Koszyk

    Przewiewny, nigdy foliowa torba.

  • Bez testów

    Łyżeczka i cebula nic nie mówią.

Rozdział 07

Grzyboznawca i co robić przy zatruciu

Jeśli nie macie pewności, pokażcie zbiory grzyboznawcy. A jeśli po grzybach źle się poczujecie, nie czekajcie ani chwili.

W sezonie stacje sanitarno-epidemiologiczne prowadzą bezpłatne punkty grzyboznawcze. Klasyfikator obejrzy każdy grzyb i powie, które są jadalne, a które trzeba wyrzucić. Gmina Mikołajki leży w powiecie mrągowskim, więc o punkt grzyboznawczy najlepiej zapytać w stacji w Mrągowie. Adres i godziny pracy punktu sprawdźcie na stronie stacji albo telefonicznie, bo zmieniają się z sezonu na sezon.

Do grzyboznawcy przynieście grzyby całe, nieoczyszczone i niepokrojone, z trzonem i nasadą. Po kawałkach nie da się ich pewnie rozpoznać. Jeśli kupujecie grzyby przy drodze albo na targu, wybierajcie tylko te od sprzedawców, którzy mają atest grzyboznawcy.

Objawy zatrucia muchomorem sromotnikowym pojawiają się zwykle dopiero po 8-14 godzinach od posiłku: wymioty, biegunka i bóle brzucha. Potem często przychodzi pozorna poprawa, która usypia czujność, a po 2-3 dniach dochodzi do uszkodzenia wątroby i nerek. Im szybciej trafi się do szpitala, tym większa szansa na skuteczne leczenie. Leśnych grzybów nie podawajcie też małym dzieciom, bo są dla nich ciężkostrawne.

  • Grzyboznawca

    Bezpłatnie, w sanepidzie, w sezonie.

  • 112 lub 999

    Przy każdym podejrzeniu zatrucia.

  • Nawet po 14 h

    Objawy mogą przyjść dopiero następnego dnia.

  • Resztki grzybów

    Zabierzcie je ze sobą do szpitala.

Rozdział 08

Jak przygotować się do wyjścia do lasu

Na grzyby idzie się na kilka godzin, często w nieznany las. Kilka rzeczy w plecaku sprawi, że wrócicie zadowoleni i bez przygód.

Ubierzcie się na cebulkę, w długie spodnie i wysokie buty. Rano w lesie jest wilgotno i chłodno, a po kilku godzinach chodzenia robi się ciepło. Jesienią w lasach odbywają się polowania, więc dobrze jest mieć na sobie coś jaskrawego, na przykład czapkę albo kamizelkę odblaskową. Omijajcie miejsca oznaczone tablicami o polowaniu.

Mazury to region, w którym kleszcze są aktywne od wiosny do późnej jesieni i mogą przenosić boreliozę oraz kleszczowe zapalenie mózgu. Użyjcie środka odstraszającego, a po powrocie dokładnie obejrzyjcie skórę, także dzieciom. Przyssanego kleszcza usuńcie jak najszybciej pęsetą albo specjalnym przyrządem.

W lesie łatwo stracić orientację, kiedy patrzy się tylko pod nogi. Naładujcie telefon, zapiszcie miejsce, w którym zostawiliście samochód, i co jakiś czas sprawdzajcie, gdzie jesteście. Na skrzyżowaniach leśnych dróg stoją słupki z numerami oddziałów leśnych. Jeśli się zgubicie, podajcie ten numer, dzwoniąc pod 112, bo dzięki niemu ratownicy szybko Was znajdą.

Rozdział 09

Grzyby w kuchni: co ugotować w domku

Najlepsze grzyby to te zjedzone w dniu zbioru. W domku macie własną kuchnię, więc obiad z lasu możecie zrobić od razu.

Grzyby oczyśćcie jeszcze tego samego dnia. Nożykiem odetnijcie ziemię i zepsute miejsca, a ściółkę zmiećcie pędzelkiem. Myjcie je krótko, pod bieżącą wodą, bo nasiąkają jak gąbka. Przekrójcie każdy grzyb wzdłuż: tak najłatwiej zobaczyć, czy w środku nie ma robaków. Grzyby przerabiajcie od razu, a najpóźniej następnego dnia, przechowując je w lodówce.

Klasyka to kurki z patelni: na maśle zeszklijcie cebulę, dodajcie kurki i smażcie kilka minut, a na koniec dodajcie śmietanę, sól, pieprz i koperek. Podawane z młodymi ziemniakami albo na grzance smakują jak samo lato. Rano kurki świetnie pasują też do jajecznicy. Z kani przyrządza się „kotlety”: kapelusze panieruje się w jajku i bułce tartej i smaży na złoto, jak schabowe.

Prawdziwki i podgrzybki są idealne do zupy grzybowej i sosu do kopytek, klusek albo mięsa. Leśne grzyby zawsze dobrze obsmażcie albo ugotujcie i nie jedzcie ich na surowo. Potrawy z grzybami są ciężkostrawne, więc lepiej nie odgrzewać ich wiele razy. Więcej mazurskich przepisów znajdziecie w artykule Kuchnia mazurska.

Kurki smażące się na czarnej patelni
Kurki na patelni
Kuchnia w domku premium z jasnymi szafkami, kuchenką i piekarnikiem
Kuchnia w domku premium
  • Kurki

    Na maśle z cebulą i śmietaną.

  • Kanie

    Panierowane kapelusze jak kotlety.

  • Zupa grzybowa

    Z prawdziwków i podgrzybków.

  • Na śniadanie

    Jajecznica z kurkami.

Rozdział 10

Suszenie i słoiki: grzyby na zimę

Kto ma szczęście i wraca z lasu z pełnym koszem, może zabrać do domu kawałek mazurskiej jesieni na zimę.

Najprościej suszyć grzyby rurkowe, przede wszystkim prawdziwki i podgrzybki. Wybierzcie zdrowe i jędrne owocniki, oczyśćcie je na sucho i pokrójcie w plasterki grubości kilku milimetrów. W domku możecie podsuszyć je w piekarniku w niskiej temperaturze, około 50 °C, z uchylonymi drzwiczkami, żeby uciekała wilgoć. Tradycyjnie grzyby nawleka się też na nitkę i suszy w przewiewnym, ciepłym miejscu.

Dobrze wysuszone grzyby są lekkie i łamliwe, ale nie spalone. Przechowujcie je w szczelnym słoiku albo w lnianym woreczku, w suchym miejscu. Garść suszonych prawdziwków wystarczy, żeby zimą zupa albo wigilijny barszcz z uszkami pachniały lasem. Kurek raczej się nie suszy, bo twardnieją. Lepiej je usmażyć i zamrozić po powrocie do domu.

Podgrzybki, maślaki i małe prawdziwki świetnie nadają się do marynowania w occie z przyprawami. Do zamrażania najlepiej przygotować grzyby wcześniej podsmażone albo obgotowane, bo surowe po rozmrożeniu bywają gorzkie i gąbczaste. Grzyby do słoików i zamrażarki wieźcie w chłodzie i nie zostawiajcie ich na cały dzień w nagrzanym samochodzie.

Suszone plasterki grzybów na białym tle
Suszone grzyby
  • Suszenie

    Prawdziwki i podgrzybki w plasterkach.

  • Piekarnik

    Około 50 °C, z uchylonymi drzwiczkami.

  • Słoiki

    Marynowane podgrzybki i maślaki.

  • Mrożenie

    Kurki najlepiej po podsmażeniu.

Rozdział 11

Dzień grzybiarza z bazą w Kurce Wodnej

Domki w Faszczach to dobra baza na grzybobranie: rano las, po południu obiad z grzybów, a wieczorem ognisko nad jeziorem.

Nasze pięć domków jest całorocznych i ogrzewanych, więc przyjeżdżają do nas goście także we wrześniu i październiku, w szczycie sezonu grzybowego. Trzy domki standard mają kominek, a dwa domki premium dodatkowe ogrzewanie elektryczne i zmywarkę. W każdym jest kuchnia z kuchenką, piekarnikiem, lodówką, czajnikiem i zastawą, więc grzyby oczyścicie, usmażycie i podsuszycie na miejscu.

Do Mikołajek jest stąd 5 km, a do lasów w okolicy kilka lub kilkanaście minut. Jesienią po powrocie z lasu możecie popłynąć łódką albo kajakiem po Jeziorze Głębokim, bo sprzęt wodny macie w cenie pobytu, a plaża jest 350 metrów od domków. Wieczorem rozpalcie ognisko w jednym z dwóch miejsc na naszym terenie albo zagrajcie w bilard. O innych jesiennych atrakcjach piszemy w artykule Jesień na Mazurach.

My również polecamy domki 'Kurki wodna' :) Bardzo spokojna okolica, idealna na relaks. (…) Wokół piękna przestrzeń nienaruszona przez człowieka. (…) Domek czysty, w super stanie. Polecam!

Sylwia C. · opinia z Google

Termin na jesień najlepiej rezerwować z wyprzedzeniem, zwłaszcza na weekendy. Zapytajcie nas o wolne domki: zadzwońcie pod numer 510 157 814 albo napiszcie na jakisluk@vp.pl.

Ognisko z kociołkiem zawieszonym nad ogniem
Ognisko na naszym terenie
  1. O świcie

    Do lasu

    Najlepiej kilka dni po ciepłym deszczu, zanim las się zapełni.

  2. Przed południem

    Zbieranie

    Dwie, trzy godziny spokojnego chodzenia po borze.

  3. W południe

    Czyszczenie

    Na tarasie, nożykiem i pędzelkiem, póki grzyby są jędrne.

  4. Po południu

    Obiad

    Kurki z cebulą albo zupa grzybowa we własnej kuchni.

  5. Wieczorem

    Ognisko

    Kiełbaski, herbata i opowieści o największym prawdziwku.

  • Własna kuchnia

    Kuchenka, piekarnik, lodówka i zastawa.

  • Ognisko i grill

    Dwa miejsca na ognisko i grill.

  • Z psem

    Zwierzęta przyjmujemy bez dopłaty.

  • Cały rok

    Domki ogrzewane, także jesienią.

Rozdział 12

Najczęstsze pytania

Krótko o tym, o co goście pytają nas najczęściej, kiedy jadą do nas na grzyby.

Kiedy jest sezon na grzyby na Mazurach?

Pierwsze kurki pojawiają się zwykle już latem, po ciepłych deszczach. Najwięcej grzybów jest od końca sierpnia do października: prawdziwki, podgrzybki, koźlarze i kanie. Podgrzybki i opieńki rosną często aż do pierwszych przymrozków. Wszystko zależy jednak od pogody: po suchym tygodniu w lesie bywa pusto, a kilka dni po deszczu znów jest co zbierać.

Gdzie zbierać grzyby w okolicy Mikołajek?

Najbardziej znane są bory Puszczy Piskiej, która zaczyna się na południe od Mikołajek. Prawdziwków i podgrzybków szukajcie w lasach sosnowych i mieszanych, koźlarzy pod brzozami, a kurek w mchu w jasnych borach. Omijajcie rezerwaty przyrody i młodniki niższe niż 4 metry, bo tam zbierać grzybów nie wolno.

Czy w lesie można zbierać grzyby bez pozwolenia?

Tak. W lasach państwowych grzyby na własne potrzeby zbiera się bezpłatnie i bez żadnego pozwolenia. Nie wolno ich jednak zbierać w rezerwatach przyrody, na terenach z zakazem wstępu, na przykład w uprawach leśnych do 4 metrów wysokości, ani w czasie okresowego zakazu wstępu do lasu. Nie wolno też zbierać grzybów chronionych.

Gdzie sprawdzić, czy zebrane grzyby są jadalne?

W sezonie stacje sanitarno-epidemiologiczne prowadzą bezpłatne punkty, w których grzyboznawca obejrzy Wasze zbiory. Gmina Mikołajki należy do powiatu mrągowskiego, więc pytajcie w stacji w Mrągowie. Przynieście całe grzyby, z trzonem i nasadą, a nie pokrojone. Aplikacji rozpoznających grzyby ze zdjęcia nie traktujcie jako ostatecznego werdyktu.

Jakie są objawy zatrucia muchomorem sromotnikowym?

Pierwsze objawy, czyli wymioty, biegunka i bóle brzucha, pojawiają się zwykle dopiero po 8-14 godzinach od posiłku. Potem często przychodzi pozorna poprawa, a po 2-3 dniach dochodzi do uszkodzenia wątroby. Przy każdym podejrzeniu zatrucia dzwońcie pod 112 albo 999 i zabierzcie do szpitala resztki grzybów lub potrawy.

Czy w rezerwacie przyrody można zbierać grzyby?

Nie. W rezerwatach przyrody zbierania grzybów zakazują przepisy o ochronie przyrody. W okolicy Mikołajek są to między innymi rezerwaty Jezioro Łuknajno, Krutynia Dolna i Zakręt. Zanim wejdziecie do lasu, sprawdźcie mapę na tablicy przy parkingu albo w aplikacji Banku Danych o Lasach.

Czy w domkach Kurka Wodna można przygotować grzyby?

Tak. Każdy domek ma kuchnię z kuchenką, piekarnikiem, lodówką i zastawą, więc kurki usmażycie na patelni, a prawdziwki podsuszycie w piekarniku. Przy domkach jest grill i dwa miejsca na ognisko. Domki są ogrzewane i czynne przez cały rok, także w szczycie sezonu grzybowego.

Przeczytajcie także